Το απολαυστικό αφιέρωμα της Φίνος Φίλμ στις ωραίες υπάρξεις

Η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας  γίνεται αφορμή για ένα μικρό κινηματογραφικό ταξίδι στις γυναίκες του ελληνικού σινεμά, μέσα από τις αξέχαστες ατάκες που άφησαν εποχή στις ταινίες της Φίνος Φιλμ. Η μεγάλη οθόνη δεν χάρισε μόνο γέλιο και συγκίνηση· κατέγραψε χαρακτήρες δυναμικούς, πεισματάρηδες, τρυφερούς και ανατρεπτικούς, που μέχρι σήμερα μοιάζουν απίστευτα σύγχρονοι.

Πώς να ξεχάσει κανείς την αφοπλιστική αυθάδεια της Αλίκης Βουγιουκλάκη όταν δηλώνει με παιδική σιγουριά: «Και βέβαια θέλω να παντρευτώ, αλλά πρώτα θέλω να ζήσω!»; Ή τη σπίθα της Ρένας Βλαχοπούλου που, με το γνωστό της ταμπεραμέντο, εκτοξεύει την ατάκα «Και πολύ σου πάει που σε ανέχομαι!» σκορπίζοντας γέλιο αλλά και μια δόση αλήθειας για τις γυναίκες που δεν μάσησαν ποτέ τα λόγια τους.

Στις ταινίες της Φίνος Φιλμ οι γυναίκες δεν ήταν διακοσμητικές παρουσίες. Ήταν πρωταγωνίστριες της ζωής: εργαζόμενες, ερωτευμένες, πεισματάρες, καμιά φορά δραματικές αλλά πάντα αυθεντικές. Από την εκρηκτική Τζένη Καρέζη μέχρι τη σπιρτόζα Μάρω Κοντού και τη μοναδική Γεωργία Βασιλειάδου, κάθε χαρακτήρας κουβαλούσε μια μικρή επανάσταση.

Και βέβαια υπήρχαν και οι στιγμές που η κωμωδία έλεγε τις πιο μεγάλες αλήθειες. «Άντρας είναι… θα περάσει!» έλεγαν οι ηρωίδες με βλέμμα μισό σαρκαστικό και μισό κουρασμένο, σαν να περιέγραφαν ολόκληρες γενιές εμπειριών μέσα σε λίγες λέξεις.

Σήμερα, δεκαετίες μετά, οι ατάκες αυτές συνεχίζουν να ταξιδεύουν από οθόνη σε οθόνη και από γενιά σε γενιά. Γιατί πίσω από το χιούμορ, τη νοσταλγία και το ασπρόμαυρο φιλμ κρύβεται κάτι πολύ απλό: γυναίκες που ήξεραν να αγαπούν, να διεκδικούν και –όταν χρειαζόταν– να βάζουν τα πράγματα στη θέση τους.